گفتيم چه شد ياد شهيدان!؟ گفتند...

يک کوچه به نامشان نکرديم مگر!؟
 

 
بوی عطر عجیبی داشت ، نام عطر را که می پرسیدم جواب سربالا میداد ، شهید که شد تو وصیت نامه اش نوشته بود : به خدا قسم هیچ گاه به خودم عطر نزدم ، هرگاه خواستم معطر شوم از ته دل می گفتم : السلام علیک یا ابا عبدالله علیه السلام

پ.ن: یه مدت روی خودتون امتحان کنین وقتی یه مدتی از گناه دوری میکنین بوی عرقتون بهتر میشه اینو تجربی میگم  شمام امتحان کنین

پ.ن ۲: خدایا توفیق ترک گناه و نزدیک شدن خالصانه به اهل بیت علیهم السلام و قران را عطا بفرماااااااااااا

پ.ن۳: دوستان برای فرج آقا بیاین بیش از بیش دعا کنیم حتی بیشتر از حوایج خودمون ، که آقا میفرمایند : برای فرج ما دعا کنین که فرج کارهای شما هم در آن است . کااااااش بفهمیم  و درک کنیم

پ.ن اخر: برای اینکه ان شاءالله مرگت شهادت در راه خدا باشه یه صلوات هدیه کن برای سلامتی و فرج آقا عج الله تعالی فرجه الشریف

اين درد نسل ماست مداوا نمي شود

يک عکس و يک پلاک که "بابا" نمي شود!

برادرم! وقتی تابوتم از کوچه‌ها می‌گذرد مبادا که به تشییع من بیایی وقت تنگ است به جبهه برو تا سنگرم خالی نماند.

ای امام! بر من ببخش که فقط یکبار به فرمانت شهید شدم.

هر گاه دلم هوای بهشت می کرد از فراز خاکریز افق را می نگریستم.

بار الها! اگر لایق بهشت هستم به جای بهشت کربلا نصیبم کن تا تربت پاک حسین سلام‌الله‌علیه را در آغوش گیرم.

وصیت نامه شهید صادق مزدستان؛ فرمانده گردان صاحب الزمان و تیپ دوم لشکر ۲۵ کربلا

سمت راستی شهید امیر نجفی هست.

خاطراتمون رو ورقی میزدیم.

 گفتم امير يادته وقتي بچه بوديم وهردوتامون روزه گرفته بوديم

 نزديك ظهرتو گفتي حسين بريم شير كاكائو با كيك بخوريم من نميتونم روز ه بگيرم منم گفتم بريم

بعد دوتا شير كاكائوبا كيك خريدي

 گفتي بخوريم ولي به محض اينكه تو خوردي من گفتم روزه ام را نميخورم ميخوام روزه باشم،

 ولي تو چقدر ناراحت شدي

 باور كن امير الان خيلي دلم ميسوزه تو روزه ات را خوردي ولي من نخوردم

بعد كلي باهم خنديديم يادش بخير،

تو بين حرفامون من به اميرگفتم بيا يه قولي به همديگه بديم

گفت چي، گفتم  تو اين عمليات اگرهر كدام از ما شهيد شديم روزقيامت همديگه رو شفاعت كنيم،

 گفت باشه ولي من به يك شرط قبول ميكنم تو را شفاعت كنم

گفتم چه شرطي ؟

گفت براي من شش ماه نماز قضا بخوني

  گفتم باشه قبول،

بعد از همديگر خداحافظي كرديم.

عمليات كربلاي 5 شروع شد پشت خاكريز بود بلند شد كه موشك آرپي جي شليك كند كه يه تير به چشمش خورد وهمون موقع شهيد شد.

روحش شاد،

انشاءالله با امام حسين علیه السلام محشور بشه.

نفر اول سمت چپ  شهید امیر نجفی می باشد.

یکی از بچه ها به شوخی پتویش را پرت کرد طرفم، اسلحه از دوشم افتاد وخورد توي سر كاوه سر محمود شكست و داشت خون مي آمد، با خودم گفتم: الان است كه يك برخورد ناجوري با من بكند چون خودم را بي تقصير مي دانستم، آماده شدم كه اگر حرفي، چيزي گفت، جوابش را بدهم يك دستمال از تو جيبش درآورد، گذاشت رو زخم سرشو بعد از سالن رفت بيرون، اين برخورد از صد تا توگوشي برايم سخت تر بود. دنبالش دويدم در حالي كه دلم مي سوخت، با ناراحتي گفتم: آخه يه حرفي بزن، چيزي بگو، همانطور كه مي خنديد گفت: مگه چي شده؟ گفتم: من زدم سرت رو شكستم،تو حتي نگاه نكردي ببيني كار كي بوده همان طور كه خون ها را پاك مي كرد، گفت: اين جا كردستانه، از اين خون ها بايد ريخته بشه اين كه چيزي نيست، چنان مرا شيفته خودش كرد كه بعدها اگر مي گفت بمير، مي مردم.

پي نوشت: خدايا اين تواضع وگذشت را به همه بنده هات بده. الهي آمين

بذارین یه جک براتون بگم: تو یه عملیات قرار شد یه تهرانی .. یه رشتی .. یه ترک.. یه کرد .. یه لر .. یه جنوبی .. برن خاک ایران رو پس بگیرن ... پس گرفتن.... ولی....... یه نسل بعد...فقط یه نسل بعد.... همه یادشون رفت چطورے

عزیزان جک های مختلف با قومیت های مختلف میگیم گناهه گناهه گناهههههههه

اینکه میگیم ترکه ال، یا رشتی بل، یا اصفهونی فلان  و بهمان اشکال داره، حرامه

اگرم نمیتونیم جلو خودون رو بگیریم و بازم میخایم تعریف کنیم یه کافر بهش اضافه کنیم تا حداقل همه ترکهای عزیز یا کردهای محترم و......باهم چمع نبندیم.مثلا بگیم ترک کافر یا کرد کافر و......

اللهم اهدنا الصراط المستقیم